Monday I can't sleep

posted on 03 Feb 2014 04:14 by justmr
 
 
๑.
 
ขณะนี้เป็นเวลาตีสี่สิบหกนาทีของวันจันทร์ที่สามกุมภา
 
และฉัน
 
 
 
 
นอน
 
 
 
ไม่
 
 
 
หลับ
 
 
.
.
.
 
 
มันแย่มาก...
อะไรคือดลใจให้นอนกลางวันไปห้าชั่วโมงแล้วกินกาแฟไปตอนสองทุ่ม
อะไรดลใจให้เชื่อว่ามันจะไม่มีผลต่อการนอน
 
..
 
 
สมน้ำหน้า
นอนไม่หลับเลยนี่ไง
ไอ่ตูดหมึกเอ้ย
 
 
 
 
๒.
 
วันนี้ก็เผลอคิดมากให้เห็นอีกแล้ว
ไม่เคยมั่นใจอะไรเลย
กลัวอีกแล้ว
 
.
.
.
 
เธอบอกว่าเธอยังอยู๋ตรงนี้ตอนนี้
อนาคตเป็นไงไม่รุ้แต่ตอนนี้ มีเธอ มีฉัน
 
 
 
 
อยากให้เป็นเธอตลอดไป จะได้ไหม?
ไม่อยากเปลี่ยนคนที่สำคัญในชีวิตคนใหม่อีกแล้ว
เป็นเธอนี่แหละ
 
ตัดสินใจให้เป็นเธอแล้ว
อย่าจากไปไหนนะ
ขอ
.
.
.
 
 
 
๓.
 
เพ้อเจอจังเลย
 
นี่ก็นอนไม่หลับ
 
 
เป็นอะไรเนี้ยยยยยยยยยยยย
 
 
 
๔.
 
- ตีสี่ ยี่สิบเอ็ดนาที -
 
มีคนเคยบอกว่าที่เรานอนไม่หลับเพราะเราตื่นอยู่ในฝันของอีกคน
งี้เธอก็ต้องนอนไม่หลับบ่อยๆดิ่มาเข้าฝันเราออกจะบ่อยขนาดนั้น
-3-
 
 
 
๕.
 
ยังเขียนผลแลปไม่เสร็จ ไม่รู้จะเขียนยังไงต่อละด้วย
 
 
รอพรุง่นี้ละกัน
 
 
 
 
 
๖. 
 
#สมาคมมนุษย์ผู้มีไลฟ์สไตล์คล้ายนกฮูกเข้าไปทุกวัน
 
อืม แท็กนี้ใช้มานานแค่ไหนแล้วนะ
ก็ยังใช้อยู่
 
 
 
ไม่ง่วงเลยสักนิด เห่อะ
 
 
 
๗.
 
ข า ช า ...
 
นั่งทับขานานเกินไปจนขาชา
บายจ้า
โอย เหน็บกิน
 
นี่เขียนอะไรลงไดอารี่นี่เธอออออออออออ
ไร้สาระกันไปใหญ่ละ
 
 
 
ไม่สามารถพูดอะไรที่มีสาระมากกว่านี้ได้แล้วเหรออออ
โธ่
 
 
 
 
๘.
 
อยากถ่ายวิดิโอดูความเคลื่อนไหวของต้นหญ้า
.
.
.
แบบตั้งแต่เช้าจนเย็น
ต้นหญ้าเคลื่อนไหวยังไงบ้าง
 
น่าสนใจออกเนอะ
 
 
 
บล็อกนี่ก็คือเพ้อเต็มที่
ตกลงเราเพี้ยนหรือเปล่านะ
 
 
แต่ก็ไม่ค่อยรู้สึกว่าตัวเองปกติอยู่ละ
 
 
 
 
๙.
 
อยากอยู่ด้วยกันมากกว่านี้
แต่ก็ยังกลัว
กลัวเธอจะรู้ว่าเป็นแบบนี้แบบนั้นแล้วรับไม่ได้
แล้วจะหายไป...
.
.
.
.
 
 
 
 
 
 
ทนไม่ได้แล้วนะถ้าเธอหายไปตอนนี้
ถ้าจะไปไหนก็ไปตั้งแต่ก่อนหน้านี้
ฉันยังจะเสียใจน้อยกว่า
 
 
ทำไมถึงมาชอบคนแบบฉันนะ
ทำไมถึงมาทำแบบนี้นะ
 
ทำไมนะ
 
 
 
 
อยู่คนเดียวก็สบายดีอยู่แล้ว
 
มาทำแบบนี้ก็ทำให้เราไม่อยากอยู่คนเดียวแล้วดิ่
 
 
 
 
อยากอยู่กับเธอ
.
.
.
 
 
 
 
 
 
อย่าไปไหนนะ.
 
 
๑๐.
 
ฉันเป็นผู้หญิงขี้วีน 
ขี้โมโห ให้ใจเย็นๆนับหนึ่งถึงสิบน่ะทำไม่ได้หรอก
ใจร้อน
เอาแต่ใจ
งี่เง่า
อาร์ตตัวแม่
อินดี้
งอแง
เป็นตัวของตัวเองแบบโคตรโคตร
 
 
 
เธอจะทนไหวใช่ไหม
เธอจะรับได้ใช่ไหม
 
 
ไหวที
ได้ที
 
 
คงไม่มีใครอีกแล้วที่จะทนฉันได้
ช่วยเป็นคนๆนั้นทีเถอะนะ
 
ก็เธอบอกเองว่าถ้าเป็นตัวฉันเองกับตัวฉันเองก็คงทนไม่ได้หรอก
เพราะงั้น
.
.
.
ช่วยทนฉันแทนตัวฉันเองเถอะนะ.
 
 
 
๑๑.
เรื่องราวมันชักจะบานปลาย
นอนไม่หลับจนจะเช้าแล้ว
 
- ตีสี่สามสิบแปดนาที -
 
เริ่มขยี้ตาแล้ว
คงเริ่มง่วงแล้วสินะ
พอใกล้เวลาตื่นก็เป็นงี้ทุกที
นี่ว่าจะจัดการทุกอย่างให้เสร็จ
อาบน้ำแต่งตัวให้เรียบร้อย
แล้วค่อยนอน
แล้วค่อยตื่นตอนเจ็ดโมงสี่สิบห้าเป๊ะ
 
 
อื้ม สู้นะ
 
 
 
 
 
คราวที่แล้วบอกตัวเองว่าอย่าหายไปนาน
คราวนี้จะบอกเธอว่าอย่าหายไปนะ อย่าหายไปอีก
ขอ.
 
๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๗
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet